ذائقه ے اردے بهشت

دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمیگیردز هر در میدهم پندش ولیکن در نمیگیردخدا را ای نصیحتگو حدیث ساغر و می گوکه نقشی در خیال ما از این خوشتر نمیگیردبیا ای ساقی گلرخ بیاور باده رنگینکه فکری در درون ما از این بهتر نمیگیردصراحی میکشم پنهان و مردم دفتر انگارندعجب گر آتش این زرق در دفتر نمیگیردمن این دلق مرقع را بخواهم سوختن روزیکه پیر می فروشانش به جامی بر نمیگیرداز آن رو هست یاران را صفاها با می لعلشکه غیر از راستی نقشی در آن جوهر نمیگیردسر و چشمی چنین دلکش تو گویی چشم از او بردوزبرو کاین وعظ بیمعنی مرا در سر نمیگیردنصیحتگوی رندان را که ب ذائقه ے اردے بهشت...